Nothing Tastes as Good as Skinny Feels

2011-10-30T08:50:00.001-07:00

obca samej sobie.

ona.

2011-10-25T23:07:00.000-07:00

moja
codzienna
egoistyczna
Towarzyszka samotność
bez dźwięku
bez emocji
bez twarzy
zawsze wierna

W chwili
bezradności
obżarstwa
rzygania
zawsze obok - śmiejąca się prosto w twarz

skóra
kości
wyniszczenie
radość
lekkość
Zaborcza przyjaźń

Czekam
wierna
samotna
bezradna
z nadzieją

tylko...
chuda
lekka
z kośćmi na wierzchu
s z ę ś l i w a

2011-10-19T13:47:00.000-07:00

Zacznę jak gdybym była tutaj cały czas, codziennie napisała choć parę nieznaczących zdań. Nie jest ze mną dobrze, nie mam motywacji, nie mam siły, ale nie pozwolę na to żebym nadal się cofała. Może stała obecność i wasze wsparcie, na które zawsze mogę liczyć pomogą mi w tym. Może tym razem nie samotność, ale towarzystwo mnie zmotywuje. Może to głupie, chore itd ale ja chcę tu być. Najgorsze jest to i nie boję się już tego głośno powiedzieć, że mam bulimie. Nie wiem jak sobie pomoc, To tak cholernie boli, ale będę walczyła, muszę.

2011-10-03T13:00:00.000-07:00

Siedzę i wpatruję się w monitor, naprawdę nie wiem co powiedzieć. Czy w ogóle mam jeszcze prawo głosu? Spieprzyłam wszystko, dosłownie wszystko. Tak mi źle. Tak bardzo się boję, że kolejny dzień będzie taki sam. Jak mam sobie pomóc? Jak nie rzygać? Jak znowu być chuda... Kurwa jak?!! Przeglądam blogi i tak mi smutno. Już nie ma tylu dziewczyn, na które mogłam liczyć. Czy żyją normalnie? Czy bycie tutaj to była ich chwilowa zachcianka? Dziwne, mówię to a przecież mnie też trochę nie było. Może one mają przerwę? Może... Bo w życiu wszystko przemija.

2011-10-02T14:49:00.000-07:00

Wstyd.
wracam do pisania

Dziękuję ! ;*
za wszystko...

2011-09-14T10:04:00.000-07:00

Próbuję się kontrolować.

2011-09-11T07:57:00.000-07:00

Z dnia na dzień jest coraz gorzej. Zaczęła się szkoła a ja nie mogę skoncentrować się na nauce. Teraz powinnam ogarniać matme bo jutro mam spr, ale nie potrafię. Nic nie wchodzi mi do głowy. Natłok zupełnie innych myśli, smutnych, złych myśli. Chce mi się płakać, wszystko się pieprzy. Boje się każdego następnego dni. Każda noc jest straszna, lęk, strach, płacz. Moja dieta to: jedzenie i rzyganie. Nie potrafię się ocknąć i zacząć na nowo.
Gruba, słaba, żałosna... Przepraszam. Tak bardzo mi wstyd.